سوء مصرف مواد مخدر از جمله بارزترين آسيب هاي اجتماعي است که به راحتي مي تواند بنيان فرهنگي، اجتماعي يک کشور را سست نموده و پويايي انساني آن را به مخاطره بياندازد به دليل گستردگي اين پديده، دامنه ي اعتياد جوانان و ناآگاهي هاي موجود در اين زمينه، آگاه نمودن اقشار مختلف جامعه به خصوص نسل جوان، زمينه ي شناسايي عوامل زمينه ساز اعتياد، پيامدهاي منفي مواد و آثار زيان بار آن، معضلاتي که اين پديده به دنبال دارد و اختلالاتي که ايجاد مي کند ، بدون ترديد مؤثرترين شيوه ي مقابله با اعتياد، پيشگيري از مبتلا شدن به آن است. زيرا مادامي که فرد معتاد نشده و اراده اش را از دست نداده است قادر خواهد بود مصونيت خود را از ابتلا به اعتياد حفظ کند بنابراين ارائه ي آموزش هاي صحيح و متناسب با ساختارهاي موجود جامعه به اشکال و روش هاي مختلف، و افزايش آگاهي و بينش گروه هاي آسيب پذير جامعه، خصوصاً نوجوانان و جوانان، موجب سلامت بيشتر، و مواجهه ي بهتر با واقعيت هاي زندگي مي شود.